Jeśli na płytkę paznokcia wpływa grzyb, to oczywiście nie ozdobi to paznokci u nóg. Ale co piąta osoba przynajmniej raz w życiu spotyka się z tą chorobą. Paznokieć zmienia kolor, gęstnieje i kruszy się. Objawy infekcji grzybiczej można usunąć, a leczenie nie jest przepisywane w odpowiednim czasie.
Kiedy układ odpornościowy jest osłabiony, grzyby z paznokci mogą przedostać się na skórę stóp. W niektórych przypadkach grzyby mogą rozprzestrzeniać się w krwiobiegu i powodować uszkodzenia narządów wewnętrznych. Infekcja grzybicza jest częstą przyczyną alergii i zaostrzenia wielu chorób, na przykład astmy oskrzelowej. Osoba chora jest niebezpieczna dla innych, zwłaszcza dla dzieci.
Leczenie grzybicy paznokci nie jest łatwym zadaniem. Pacjent będzie potrzebował wytrwałości i dokładności. Pomimo pozornie niegroźnej choroby, ważne jest, aby w porę rozpoznać grzybicę stóp i koniecznie ją leczyć.
Przyczyny grzybiczych infekcji paznokci
Grzyby wywołujące choroby paznokci są normalnymi mieszkańcami środowiska. Ale w pewnych warunkach grzybnia może zacząć rozwijać się w ludzkiej skórze lub paznokciach. Grzybica paznokci, grzybica paznokci, występuje kilka razy częściej na stopach niż na dłoniach. Dzieje się tak dlatego, że stopy częściej ulegają kontuzjom i mają większy kontakt z zanieczyszczonymi powierzchniami. Grzybica paznokci objawia się w ten sam sposób na palcach stóp i dłoniach.
Grzybem można zarazić się w pomieszczeniach ogólnodostępnych, gdzie ludzie chodzą boso. Są to plaże, baseny, łaźnie, sauny, siłownie, prysznice. Z nóg chorego złuszczają się płatki skóry zawierające zarodniki grzybów. Zarodniki są bardzo odporne i mogą przetrwać lata. Grzyby szczególnie uwielbiają wilgotne środowisko i powierzchnie drewniane.
W kontakcie ze skórą zdrowej osoby zarodniki aktywują się i zaczynają się namnażać. Zwykle w pierwszej kolejności dotknięte są stopy. Później infekcja może rozprzestrzenić się na paznokcie u nóg i dłoni. Osoba chora staje się z kolei źródłem zakażenia domowników, zwłaszcza dzieci.
W jednej rodzinie prawdopodobieństwo rozwinięcia się choroby u jednego z rodziców i u dziecka jest większe niż u obojga małżonków. Przyczyną tego są predyspozycje genetyczne.
Objawy i rodzaje chorób
Choroba paznokci nie jest trudna do rozpoznania; jego objawy są oczywiste. W zależności od wyglądu dotkniętego paznokcia wyróżnia się trzy formy choroby: normotroficzną, przerostową i zanikową.
| Forma uszkodzenia | Oznaki choroby |
|---|---|
| Normotroficzny. | Paznokieć zachowuje swój kolor i wytrzymałość. Objawy choroby ograniczają się do pojawienia się plam na powierzchni paznokcia. |
| Przerostowy. | Paznokieć gęstnieje, staje się matowy i luźny. Z biegiem czasu zmienia kształt i wygląda jak „ptasi pazur”. Zjawisko to nazywa się gryfozą. |
| Zanikowe. | Zniszczenie paznokci. Paznokieć staje się matowy, kruszy się, a łożysko paznokcia zostaje odsłonięte. Z biegiem czasu płytka paznokcia może całkowicie się zapaść. |
W miejscu wniknięcia infekcji do paznokcia wyróżnia się grzybicę paznokci dystalną, boczną, proksymalną, całkowitą i powierzchowną. Najczęstsza jest grzybica paznokci dystalno-boczna. Jest to opcja, gdy infekcja wchodzi do paznokcia od wolnego końca i atakuje wolny brzeg paznokcia, a paznokieć załamuje się na prawo i lewo od łożyska paznokcia. W wersji proksymalnej wpływa to na część wzrostu paznokcia przeciwną do wolnej krawędzi. W wersji powierzchownej grzyb atakuje całą powierzchnię płytki paznokcia od zewnątrz. Wygląda jak drobny biały proszek rozsypany na powierzchni paznokcia. Wariant całkowity jest wynikiem dowolnej formy, gdy grzyb rozprzestrzenił się i cały paznokieć został całkowicie dotknięty.
Pierwsze oznaki choroby pojawiają się na stopie, ponieważ to właśnie tam następuje infekcja. Skóra stóp złuszcza się, przestrzenie między palcami stają się zaczerwienione i może wystąpić swędzenie. Pierwsze oznaki uszkodzenia paznokcia: pojawienie się plam na płytce paznokcia. Plamy mogą być białe, żółtawe lub niebiesko-czarne, co jest typowe dla pleśni. Następnie grzyb wnika głębiej, dotknięty paznokieć wygląda na matowy, gęstnieje lub kruszy się. Dotyczy to sąsiednich płytek paznokciowych.
Aby dokładnie określić przyczyny choroby, wykonuje się mikroskopię zeskrobin paznokci. Niektóre laboratoria mają możliwość zaszczepienia tego materiału na pożywce w celu hodowli i badania kultury grzyba.
Jak przebiega leczenie?
Leczenie infekcji grzybiczej należy rozpocząć natychmiast po rozpoznaniu pierwszych objawów choroby. Jednocześnie leczenia nie można rozpocząć, dopóki nie zostanie potwierdzone, że przyczyną choroby jest grzyb. Nie należy tak po prostu przeprowadzać kosztownych i szkodliwych dla organizmu zabiegów!
Leczenie infekcji grzybiczych obejmuje szereg środków:
- usunięcie dotkniętego paznokcia;
- przyjmowanie leków przeciwgrzybiczych;
- leczenie łożyska paznokcia środkami lokalnymi;
- dodatkowe metody leczenia: naświetlanie laserem, fizjoterapia, środki naczyniowe.
Usunięcie paznokcia przeprowadza się, gdy płytka paznokcia jest pogrubiona i leki przez nią nie mogą przedostać się do warstwy podpaznokciowej. Możesz usunąć dotknięty paznokieć za pomocą specjalnej łatki. Pacjent może samodzielnie wykonać to usunięcie. Na płytkę paznokcia nakłada się specjalną masę, zabezpiecza ją plastrem i po dwóch dniach usuwa. Płytkę paznokcia można usunąć poprzez zdrapywanie jej warstwa po warstwie.
Udowodniono jednak, że leczenie jest skuteczniejsze w przypadku chirurgicznego usunięcia paznokcia. Chirurg usuwa paznokieć w znieczuleniu miejscowym. Płytkę paznokcia można zazwyczaj usunąć za pomocą zacisku. Usunięcie paznokcia pozwala znacząco zwiększyć skuteczność terapii.
Leczenie lekami przeciwgrzybiczymi trwa 3–6 miesięcy. Do miejscowego leczenia okolicy podpaznokciowej w aptekach dostępne są różnego rodzaju preparaty w postaci lakierów, sprayów i balsamów. Preferowane jest wybranie leku zawierającego tę samą substancję czynną, którą pacjent przyjmuje doustnie. Uzupełnieniem leczenia jest fizjoterapia i leki naczyniowe. Wszystkie te środki umożliwiają zwiększenie dopływu krwi do stopy i zwiększenie dostarczania substancji leczniczych do miejsca zakażenia grzybiczego.
Nawet jeśli wszystkie objawy ustąpiły, po 2 i 4 miesiącach od zakończenia leczenia konieczne jest wykonanie badań kontrolnych w celu ustalenia, czy doszło do nawrotu choroby.
Przyczyny nieskutecznego leczenia mogą być różne. Być może grzyb jest niewrażliwy na lek stosowany w terapii. Zdarza się, że dana osoba nie do końca przestrzega zaleceń lekarskich. Możliwa jest ponowna infekcja.
Grzybica paznokci stóp u dzieci
Ryzyko zakażenia dziecka wiąże się przede wszystkim z infekcjami grzybiczymi wśród dorosłych członków rodziny. Dzieci często zarażają się na basenach. U dzieci nie powstaje obrona immunologiczna, więc ryzyko infekcji u dziecka jest wyższe niż u osoby dorosłej. Jednocześnie procesy regeneracyjne u dzieci przebiegają szybciej. Dlatego paznokcie odrastają szybciej, niż rozprzestrzenia się na nich grzyb, a u dziecka może nie rozwinąć się choroba.
U dzieci objawy choroby nie różnią się od objawów u dorosłych, a zasady leczenia obowiązują te same. Pierwsze objawy choroby, podobnie jak u dorosłych, pojawiają się na skórze stóp: swędzenie, łuszczenie się, a przestrzenie między palcami stają się mokre. I dopiero wtedy infekcja rozprzestrzenia się na paznokcie u nóg.
Leczenie dzieci jest delikatne. W przypadku dziecka możliwe jest jedynie leczenie miejscowe, bez stosowania tabletek, które dla małych dzieci są nieszkodliwe.
Aby zapobiec zakażeniu innych członków rodziny przez chore dziecko, należy podjąć specjalne środki. Buty i zabawki należy zabezpieczyć środkami antyseptycznymi, a pościel prasować gorącym żelazkiem.
Grzybica u kobiety karmiącej piersią jest niebezpieczna dla dziecka. Ale leczenie w tym przypadku jest możliwe tylko lokalnie, ponieważ leki przeciwgrzybicze przenikają do mleka podczas karmienia piersią. Jest to szkodliwe dla dziecka. Kobieta może ukończyć pełny cykl leczenia po odstawieniu dziecka od piersi.
Zapobieganie infekcjom grzybiczym stóp
Przyczyną ponownego zakażenia grzybem często jest brak profilaktyki choroby. Zapobieganie grzybicy paznokci obejmuje następujące środki.
- Noszenie wygodnych butów wykonanych z naturalnych materiałów, zwłaszcza w sezonie gorącym.
- Codzienna zmiana skarpetek, pończoch, rajstop. Należy je prać codziennie i w miarę możliwości prasować.
- Na basenie i w saunie pamiętaj o założeniu kapci na stopy i nie chodzeniu boso.
- Nigdy nie noś cudzych butów – jest to szczególnie ważne w przypadku dziecka.
- Wszystkie narzędzia do pedicure i ręczniki do stóp muszą być indywidualne.
Jeżeli w rodzinie występuje chory na grzybicę paznokci, należy prowadzić ukierunkowaną profilaktykę zakażeń pozostałych członków rodziny. Aby to zrobić, pacjent musi stosować lokalne środki przeciwgrzybicze: lakiery, kremy, spraye. Pomagają zapobiegać rozprzestrzenianiu się zarodników będących przyczyną infekcji.
Buty i wkładki pacjenta wymagają leczenia. Każdy element obuwia należy przetrzeć wewnątrz i na zewnątrz roztworem środka dezynfekującego. Może to być 25% formaldehyd lub 40% roztwór zwykłego kwasu octowego. Istnieje specjalny spray do leczenia przeciwgrzybiczego obuwia. Po wytarciu butów do środka wkłada się tampon i buty zawija się w plastikową torebkę na jeden dzień. Następnie należy przetrzeć każdy element obuwia amoniakiem i przewietrzyć.
Pacjent powinien wybierać skarpetki i rajstopy wykonane z naturalnych materiałów. Za każdym razem, gdy je myjesz, musisz gotować je z mydłem i sodą przez 20 minut. Roztwór mydła i sody przygotowuje się w następujący sposób: 50 gramów detergentu rozcieńcza się w 10 litrach wody i dodaje 200 gramów sody.
Zapobieganie zapobiegnie chorobom wśród członków rodziny i ponownemu zakażeniu samego pacjenta.